چه سر نوشت غم انگیزی

              که کرم کوچک ابریشم

                         تمام عمر قفس می بافت

                                       ولی به فکر پریدن بود

فرو شدن چو بدیدی برآمدن بنگر

                                 غروب،شمس وقمررا چرا زیان باشد

کدام دانه فرو رفت درزمین که نرست

                                 چرا به دانه انسانت این گمان باشد

ساحل افتاده گفت:گرچه بسی زیستم

                       لیک نه معلوم شد ،آه، که من کیستم؟

موج زخود رفته ایی زود خرامید و گفت:

                       هستم اگر می روم ، گر نروم نیستم! 

خیام:

چون نیست از آنچه هست جز  باد به  دست

چون هست در آنچه هست نقصان و شکست

انگار  که  آنچه هست  در  عالم  نیست   

پندار  که  آنچه نیست  در  عالم  هست  

ایده آل شما چیست؟

- ثروت

- عشق به زیبایی

- مقام

- دانش

- شهرت

- محبت

- هنر

- آزادی

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

آرمانهای زندگانی گذران را از چشمه سار حیات تکاملی آبیاری

 کردن و شکوفا ساختن و انسان و جهان را در خود یافتن و

 شخصیت انسانی را در حرکت به سوی ابدیت به ثمر رسانیدن

این است ایده آل زندگی...

 بر گرفته از :کتاب ایده آل زندگی و زندگی ایده آل

علامه محمد تقی جعفری

صفایی ندارد ارسطو شدن    خوشا پر گشودن پرستو شدن

بعضی وقتها وقتی ادم با خودش خلوت میکنه و به فکر فرو میره می بینه که

 اون چیزی که واقعا می خواد پروازه...

چنین قفس نه سزای چو من خوش الحانی است     

روم به گلشن رضوان که مرغ آن چمنم

نهج البلاغه:

حکمت ۳۷۰

(و روی انّه <علیه السلام> قلّما اعتدل به المنبر الا قال امام الخطبه :)

ایها الناس اتّقوا الله فما خلق امروءٌ عبثاً فیلهو ،و لا ترک سدیّ فیلغو و ما دنیاه الّتی

تحسّنت له بخلفٍ من الاخرة الّتی  قبّحها سوءُ النظر عنده .

وما المغرورُ الّذی ظفر من الدنیا باعلی همته کالاخر الذی ظفر

 من الاخرة بادنی سُهمته.

و روایت شده است که اما م <علیه السلام> کمتر

 وقتی بودکه برمنبر پیش از خطبه نگوید:

مردم از خدا بترسید که هیچ انسانی بیهوده آفریده نگردیده

تا به لهو و لعب بپردازد و او را وا ننهاده اند تا خود را سرگرم

بیهودگی سازد و دنیایی که خود را در دیده او زیبا داشته

 جایگزین آخرتی نشود که آن را زشت انگاشته

و فریفته ای که از دنیا به

بالاترین مقصود نایل گردیده چون کسی نیست که

از آخرت به کمترین نصیب رسیده است. 

...ولي بعضي وقتها زندگي واسه آدم معنا پيدا ميكنه‏؛وقتي كه همه چيزش حساب شده باشه .

وقتي كه حتي به اندازه ي يك ماه توي هر سال همه ي كاراش براي رسيدن باشه.

همه ي لحظه هاش به ياد يكي سپري بشه؛كسي كه همه چيز از اون شروع ميشه و به اون ختم ميشه. واقعا” بعضي وقتها زندگي معنا پيدا ميكنه...

وقتي براي اون ؛ هر وقت كه اون بگه بخوري؛هر وقت كه اون بخواد ببيني و هر چي كه اون اراده كنه بشنوي...

وقتي كه ماه رمضون ميرسه و همه مهمون دستاي مهربون خداييم؛

                     اينجاست كه زندگي معنا پيدا ميكنه!

از كجا آمده ام آمدنم بهر چه بود              به كجا ميروم آخر ننمايي وطنم